نکاتی درباره ویزای شینگن

نکاتی درباره ویزای شینگن

schengen-visa-document2

متقاضیان تحصیل در کشورهای عضو پیمان شینگن، پس از گرفتن پذیرش از دانشگاه باید برای گرفتن ویزای شینگن و بطور مشخص؛ ویزای National D-Type اقدام کنند. این ویزا به آنها اجازه اقامت یکساله قابل تمدید در کشور مقصد (و دیگر کشورهای حوزه شینگن) را می‌دهد. برخی از کشورهای عضو پیمان شینگن (مانند آلمان) سخت‌تر از دیگر کشورهای عضو این پیمان، ویزا صادر می‌کنند و احتمال ریجکت شدن درخواست ویزای این کشورها از کشورهای دیگر بیشتر است. در ادامه نکاتی را درباره این نوع ویزا مطرح می‌کنیم:

  • متقاضیان ویزای دانشجویی کشورهای حوزه شینگن، در کنار سایر مدارک لازم برای صدور این ویزا، باید گواهی تمکن مالی هم به سفارت کشور مقصد ارائه کنند. این گواهی را که نشان دهنده تاریخ افتتاح حساب، مشخصات سجلی صاحب حساب و معادل دلاری یا یورویی موجودی حساب در همان روز (بر اساس ارز مرجع یا مبادله‌ای) است باید از واحد بین‌المللی بانکی که فرد در آن حساب ریالی دارد دریافت کرد.
  • سفارت برخی کشورها مانند سوییس و پرتغال گواهی تمکن مالی بانک‌های ایران را قبول نمی‌کنند و متقاضی باید تعهد مکتوب کسی که ساکن یکی از کشورهای شینگن است را مبنی بر پشتیبانی مالی خود ارائه دهد.
  • متقاضیان همچنین باید حتما بیمه داشته باشند و با توجه به اینکه سفارت برخی از کشورها بیمه‌های داخلی را نمی پذیرند باید برای دریافت بیمه‌های بین‌المللی مورد تأیید کشور مقصد اقدام کرد.
  • کشورهایی مانند هلند، دانمارک و اسپانیا برای آن دسته از دانشجویان ایرانی که قصد تحصیل در برخی رشته‌ها (مانند رشته‌های مربوط به انرژی هسته‌ای) در مقطع کارشناسی ارشد یا دکترا را دارند ویزا صادر نمی‌کنند. قبل از انجام هر کاری، متقاضیان باید درباره شرایط دوره تحصیلی مدنظر خود استعلام کنند و مطمئن شوند منعی برای صدور ویزا برای تحصیل در آن دوره تحصیلی وجود ندارد.
  • سفارت برخی از کشورها فهرستی از مترجمان رسمی مورد تأیید خود در ایران دارند. باید قبل از اقدام به ترجمه مدارک، در این باره هم استعلام کرد تا احیانا مدارک تحصیلی (و درخواست ویزا) بخاطر مورد تأیید نبودن مترجم رد نشود.
  • اگر در گذشته درخواست ویزای شینگن فرد رد شده است، باید در درخواست جدید از ارائه اطلاعات دروغ و غلط خودداری کند. صدور ویزای شینگن سیستم یکپارچه‌ای دارد که امکان رهگیری اطلاعات و بررسی سوابق متقاضی را به کشورهای مختلف عضو شینگن می‌دهد. در صورت افشای نادرست بودن اطلاعات، فرد تا 10 سال اجازه ورود به کشورهای حوزه شینگن را نخواهد داشت.